we're happy tonight. walking in a winter wonderland.



http://suzywire.tumblr.com/

Wat is het toch een verschil tussen gewone regendruppels en bevroren druppels. Alles lijkt opeens een sprookje, iets magisch heeft het. Ik reed vanavond door Utrecht en het viel me op hoe mooi de stad er eigenlijk uitziet met zo'n mooie witte deken erover heen.

Je krijgt spontaan zin in een kerstboom in de woonkamer, warme chocolademelk (komt het niet door het zicht, dan wel door de kou), onder een dekentje kerstfilms kijken en natuurlijk: een sneeuwballen gevecht.

Ik heb de eerste sneeuwbal al voor m'n kiezen gehad. Één in m'n wiel en één rakelings langs m'n hoofd. Pestventjes. Een sneeuwballengevecht houdt je met elkaar, niet tegen argeloze fietsers die zonder bekogeld te worden het al moeilijk genoeg hebben om overeind te blijven.

Want dat is wel het grootste tegenvaller van het sprookje. De nare nasmaak die dan gelijk om de hoek komt kijken: treinvertraging, glibberwegen/fietspaden, files en veel onderuit gaan. Sneeuw is leuk, maar als je vast zit op Utrecht Centraal, piep je wel anders. Dan smeek je weer om regen en wind (zonder bladeren). Dat kan de NS tenminste aan.

Van mij mag de sneeuw nog even uitblijven tot de kerstvakantie. Vriezen mag het daarentegen wel, want ik heb echt bar veel zin om m'n schaatsen weer tevoorschijn te halen! Er gaat niets boven schaatsen op natuurijs. Deze week geniet ik nog even van het winterwonderland, maar als ik vrijdag weer naar thuisthuis wil om Sinterklaas te vieren, mag het van mij eventjes een vieze bruine drapboel zijn.

xx Rianne