laten we met z'n allen lekker dronken worden!

i've got something in my mouth, that belongs to you.

Je hebt wel eens van die situaties, waarin je je geen houding kan geven. Neem nou de tandarts, de enige vent die in m'n mond mag komen zonder dat we slijm uitwisselen. Aardige vent, vast, maar hij martelt me alleen maar.

'Zo mevrouw Heus, ga maar even zitten.'

Dat doet je toch gelijk denken aan die strenge leraar op je middelbare school waarbij je in z'n kantoortje geroepen werd als je per ongeluk (het was echt per ongeluk) een puntenslijper naar iemands hoofd had gegooid?
Nouja, je zit daar dus, met een licht op je knar waar een engel jaloers op zou zijn, met angstzweet en trillende handjes in die stoel. De leuning verplaatst zich naar achter en daar lig je dan. Volledig overgeleverd aan de handen van de man waarmee je heel je leven nog maar 11 woorden mee hebt gewisseld; hij begint met de zin die hierboven staat, het legendarische 'Spoelen maar' en eindigt met: 'Zo je bent klaar.'
Je ligt dus op die stoel. Hij laat je nog even in spanning. Je bekijkt je lelijke hoofd nog eens in die ROTspiegel (want ja, in dat tl-licht ziet zelfs angelina jolie er verschrikkelijk uit) en dan doe je het stomste wat je maar kan doen als je in de tandartsstoel ligt: je kijkt naar de apparaten waarmee hij straks je mond gaat vullen.
Een boor, een slangetjeszuigding, een klein cirkelzaagje en een puntig iets waarmee hij ook zo je ogen zou kunnen uitsteken. Paniek alom en het liefst wil je zo hard mogelijk die praktijk uitrennen.
Maar dat doe je niet. Nee, je wacht rustig af. Ondergaat de marteling en wacht op de vier verlossende woorden: 'Zo je bent klaar.' Je springt die stoel uit.. en dan. Je bedankt hem? Je groet en zegt, tot de volgende keer? Ik had eigenlijk nog een vraag, maar u ziet er zo eng uit met dat Hannibal-masker dat ik het liefst wacht tot m'n kies helemaal weggerot is?
Ik weet het niet. Hoe je met die man om moet gaan. Of z'n assistente. Vraagt ze aan me: 'Had je een specifieke vraag?' Ik begin te vertellen over m'n verstandkiezen en of ik niet nog een keer iets weg moest laten halen. 'Ja maar, heb je een specifieke vraag..' WEET IK VEEL! Jullie zijn de experts, geef antwoord en laat me dit pand verlaten. Met jullie vieze ziekenhuislucht en wachtkamer met oude tijdschriften, verschrikkelijk zittende banken en stomme computerspelletjes.
Kortom, ik haat de tandarts. Samen met al zijn medische vriendjes. De huisarts, de dermatoloog en de apothekersassistente (behalve die ene). Oja, nog een vraag om over na te denken: Waar is die hele apotheker zelf eigenlijk? Je ziet alleen maar de assistentes, waar is de apotheker dan? Verborgen bij al die mysterieuze kluisjes ofzo? Belangrijke levensvraag als je het mij vraagt.

Volgende keer meer levensvragen ;) kuskus Rianne

van familie moet je het hebben.

Zaterdagavond werd ik door Sinterklaas Stefan verrast met een boek van David Sedaris. Nu weet de trouwe dwdd-kijker dat bijvoorbeeld Aaf Brandt Corstius gek op zijn schrijfstijl is en Marc Marie het ook geweldig vindt. Ik, als een beetje trouwe dwdd-kijker en fan van Aaf, wilde wel eens weten wie die David Sedaris nu was. Of beter gezegd: wat hij schreef. Dus ik kocht: van familie moet je het hebben.

Ik denk dat ik het in een week uit had. Het bestaat uit een serie van korte verhalen die allemaal over (zijn) familie gaan. Al bij het eerste verhaal al zat ik lachend als een hyena in de treincoupé. Zo zou ik nooit over mijn familie kunnen schrijven. Wel willen, maar als het echt gepubliceerd zou worden, moest ik toch nog een derde keer nadenken of het echt zó zou kunnen publiceren. (Heb trouwens genoeg inspiratie om eens een leuk verhaal over mijn familie te schrijven. Toch geen slecht idee denk ik zo.) Het is niet gemeen, maar wel enorm grappig en de indruk die familieleden achterlaten, is niet altijd even goed.

Het boek dat ik zaterdag in mijn cadeautje vond, was: '6 tot 8 zwarte mannen'. Een boek van Sedaris met kerst- en sinterklaasverhalen. Apart dat een Amerikaan schrijft over Sinterklaas (oja oeps, had jullie niet verteld dat Sedaris een Amerikaanse schrijver was, maar iemand met een normale algemene ontwikkeling weet dat wel toch?) want dat kennen zij helemaal niet. Nouja, in het 'verhaal/youtubefilmpje' wat onder in een link staat, leest Sedaris het verhaal zelf voor. Naast dat hij verhalen schrijft, draagt hij ze nu namelijk ook voor voor mensen. Mensen kopen een kaartje om hem zijn eigen verhalen op te lezen, kennelijk omdat ze het zó grappig vinden. Anyway, dat hoor je dus in het bovenstaande filmpje. En als je het dan grappig vindt, kan je het boek kopen! Een mooi kerstcadeautje ofzo :)

HIERRRR leest David Sedaris je het verhaal '6 to 8 black men' voor.

Kuskus, Rian

tweet, tweet, tweet, tweet, tweet.

Ah men, hyves is echt zó 2009. Gewoon zo niet cool meer, dat ik vandaag de stoute schoenen heb aangetrokken en op de 'delete-button' heb gedrukt. Zomaar ineens dacht ik: en nu ben ik er klaar mee. Al mijn non-vrienden mogen de prullebak in; hyves gaat weg. Ik was zelfs zo enthousiast, dat ik m'n vriendje (die naast me zat) er mee had aangestoken en zijn hyves is nu ook passé.

Stiekem had ik me er afgelopen week al wel een beetje op voorbereid, want ik heb alle foto's die wel op hyves, maar niet op mijn laptop stonden, even naar m'n laptop gekopieerd. Dat is me dan nog wel de moeite waard. Maar drie jaar aan krabbels en tikken kon me eigenlijk weinig schelen. Facebook is nu toch helemaal tha bomb.

Nu dus geen hyves meer bij Social Media. Ik heb wel 'een' Linkedln, waarmee ik het gaatje kan opvullen, maar eerlijk gezegd doe ik daar weinig mee. Weet niet hoe het werkt, snap er het nut niet van en heb ook nog even geen zin om me er beter in te verdiepen. Ik word wel constant toegevoegd door vrienden, maar die moeten maar even wachten.

Iets wat wel leuk is, ik 'heb', maar nog niets mee doe is: Skype! Ik heb skype, ken skypers, maar eerlijk gezegd doe ik er geen reet mee. Misschien moet je daarvoor in het buitenland zitten, maar toch ga ik deze week maar eens de proef op de som nemen. Ik zit doordeweeks tenslotte toch zo'n 64,5 kilometer (het lijkt altijd veel verder..) van m'n vriendje vandaan, dus genoeg reden om te skypen! Alleen heeft meneer geen webcam, dus dat lijkt me een mooi kerstcadeautje..

Hyves dus weg, skype komt eraan en linkedln is nog een optie. Ik heb trouwens van sommige mensen de opmerking gekregen: 'Jeetje, wat twitter jij veel'. Bij deze wil ik me daar voor niet ;) excuseren. Doe journalistiek, dus eigenlijk moet het gewoon van m'n opleiding! Meegaan met je tijd, social media zijn hip en alles gaat sneller. Oja, en het is leuk ;)

Weltrusten! xx Rianne

p.s. nog een leuk (een mijn-titel-is-er-op-gebaseerd) liedje: http://www.youtube.com/watch?v=dzY0-I4Gq5w

Only Girl

Leuk liedje van m'n (bijna) naamgenoot :)

o, en ik wil later ook zo'n boom waar jurkjes in groeien.. (A) hihi x

holymozes wat is het koud.

Zei ik gister dat het van mij wel zo koud mocht blijven? Dat neem ik bij deze terug. Holymozes wat is het koud. De verwarming staat 24/7 op volle toeren te draaien, mijn waterkoker is overspannen aan het raken en ik heb trui, over trui, over trui aan, maar niets wil helpen.
Ik durf geen hand meer te geven, vanwege m'n freakishly koude vingers, heb het gevoel in mijn tenen heb ik eergister al vaarwel gezegd en zie er doorgaans uit als een michelin mannetje. Muts, sjaal, extra trui, handschoenen, winterjas, extra legging onder m'n spijkerbroek, niet gek dat je je dan zo voelt. (Ik kon er geen een vinden die verkleumd en verdrietig kijkt.)
Afin, nu zit ik lekker op mijn bedje, met een dikke trui aan Sinterklaas bij Madiwodo te kijken :) Hihi, bij Paul de Leeuw is Sinterklaas is echt heel grappig.
Over Sinterklaas gesproken: wie kan mij helpen om een cadeau te vinden voor Stefan de Zeeuw? Oftewel: vriendje. Mannen zijn zo irritant qua cadeautjes geven/krijgen. Ik moet dus iets verzinnen om hem te geven, maar ik ben totaal inspiratieloos.. Dus alle tips zijn welkom! Morgen ga ik denk maar heel de dag door Utrecht lopen om inspiratie op te doen en hopen dat ik iets kan vinden. Ook voor mezelf, want ik verdien ook wel iets vind ik. Waarschijnlijk wordt het iets van een boek of beter nog: kleren. Ik blijf een meisjesmeisje hea..

Koukleumse nog en weltrusten, xx Rianne

we're happy tonight. walking in a winter wonderland.



http://suzywire.tumblr.com/

Wat is het toch een verschil tussen gewone regendruppels en bevroren druppels. Alles lijkt opeens een sprookje, iets magisch heeft het. Ik reed vanavond door Utrecht en het viel me op hoe mooi de stad er eigenlijk uitziet met zo'n mooie witte deken erover heen.

Je krijgt spontaan zin in een kerstboom in de woonkamer, warme chocolademelk (komt het niet door het zicht, dan wel door de kou), onder een dekentje kerstfilms kijken en natuurlijk: een sneeuwballen gevecht.

Ik heb de eerste sneeuwbal al voor m'n kiezen gehad. Één in m'n wiel en één rakelings langs m'n hoofd. Pestventjes. Een sneeuwballengevecht houdt je met elkaar, niet tegen argeloze fietsers die zonder bekogeld te worden het al moeilijk genoeg hebben om overeind te blijven.

Want dat is wel het grootste tegenvaller van het sprookje. De nare nasmaak die dan gelijk om de hoek komt kijken: treinvertraging, glibberwegen/fietspaden, files en veel onderuit gaan. Sneeuw is leuk, maar als je vast zit op Utrecht Centraal, piep je wel anders. Dan smeek je weer om regen en wind (zonder bladeren). Dat kan de NS tenminste aan.

Van mij mag de sneeuw nog even uitblijven tot de kerstvakantie. Vriezen mag het daarentegen wel, want ik heb echt bar veel zin om m'n schaatsen weer tevoorschijn te halen! Er gaat niets boven schaatsen op natuurijs. Deze week geniet ik nog even van het winterwonderland, maar als ik vrijdag weer naar thuisthuis wil om Sinterklaas te vieren, mag het van mij eventjes een vieze bruine drapboel zijn.

xx Rianne

I'm feeling mighty lonesome.

Als je acht uur lang achter een koffiebuffet moet staan waar geen cafeïne-behoeftende mensen op af komen, ga je over het leven nadenken. Het desbetreffende koffie (en thee) buffet bevond zich op de Universteit van Utrecht tijdens een open dag. Ik was daar om de ouders van alle piepjonge nieuwe studentjes wat kracht te geven op de vroege ochtend, maar ik stond bij de stand van Sociale Geografie en wat blijkt: daar komt dus geen hond op af.
Afin, daar stond ik dus, met mijn grote glimlach, 100 liter thee en koffie, 3 kilo aan suiker en melk en een kubieke meter aan extra bekertjes. Heb misschien 1 persoon per kwartier voorzien van een bekertje troost. Ondertussen bekeek ik de bijna-studenten van een afstandje. Allemaal al afgebeuld van de treinreis hiernaartoe. Dat is natuurlijk ook al een hele trip. Vervolgens verwonderd van alle grootsheid van de 'grote stad' en het universiteitsterrein. Met een groot vraagteken boven hun hoofd komen ze binnen, zich afvragend of ze wel goed zitten. Zes op de tien was ook echt verdwaald in de grote boze wereld die het hoger onderwijs heet.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik ook open dagen af ging. Gelukkig wist ik al snel wat ik wilde, dus hoefde ik niet al die vermoeiende mini-hoorcolleges te volgen of mee te lopen met een student Keltische taal- en cultuurwetenschappen. Ik ben alleen naar Amsterdam geweest voor Media en Cultuur (gelukkig maar, want toen bleek dat dat absoluut niet bleek wat ik dacht dat het was), naar Utrecht voor Pedagogische Wetenschappen en naar de SvJ. Als je er daarna ook echt naar school gaat, merk je pas hoe veel leuker ze zich voordoen dan dat ze zijn.
Alles is opgeruimd, alleen de 'leuke' vakken worden uitgelicht en op elke hoek staat een koffiebuffet. Nou, in het echte leven is dat dus mooi niet zo. Daar betaal je gewoon voor je koffie en is Redactionele Vormgeving gewoon een kutvak. Dus wees gewaarschuwd en als je naar een Open Dag komt, waardeer het meisje achter het koffiebuffet dan, want ze staat daar speciaal voor jou.

x Rianne

Dat zijn de dingen waar ik zo van hou.

Kinderchocola na een lange dag uitputtend SvJ-en. Een dekentje over me heen. Tijdens de eredivisiewedstrijden tegen m'n vriendje aankruipen en dan in slaap vallen. Lekker ruiken. Keihard in jezelf lachen in een volle treincoupé. Fietsend luchtgitaar spelen op de DireStraits. Een lekkere prak van mama. Na lang werken tellen hoeveel je hebt verdiend. Winkelen met veel geld op zak. Cadeautjes kopen voor lieve mensen. Met vriendinnetjes roezig worden van de wijn en goede gesprekken hebben. Soms even helemaal los gaan op bepaalde 'ergenis-factoren'. Een hele dag in bed blijven liggen en series kijken. Schrijven. Lekker tutten. Soms keihard schoonmaken. Met 30 graden op het strand liggen. Fanatiek volleyballen. Huilen van het lachen om youtubefilmpjes. Dansend door je 12-vierkante-meter kamer gaan op goede muziek. Winnen met klaverjassen. Met heel Nederland in de ban zijn van het WK. Keivroeg opstaan met papa om samen schaatsen te gaan kijken. Een witte kerst, als ik al thuis ben en niet meer met de trein hoef. Op vakantie gaan. Feesten met vrienden en de geniaalste avond hebben. Amsterdam. De hele kerstvakantie 24/7 het Glazen Huis kijken. Zoenen. Meezingfilms. In bad liggen met The Cardigans aan.

i [hartje] versjes

Toen ik nog een lief, klein meisje was.
Stopte m'n vader me altijd in.
Ik wist dat hij me dan altijd voorlas,
helemaal vanaf het begin.

Een schrijfster was mijn favoriet.
Die schreef over twee kinderen.
Het was mevrouw Annie M.G. Schmidt.
Herhaling kon me echt niet hinderen.

Nu ik oud en groot ben,
vind ik haar versjes nog steeds erg grappig
Daarom is het dat ik jullie er mee verwen,
ook al is dit gedichtje heel zoetsappig.

xx Rianne


Dan Maar Dik


Ik hou van aardappels en sju met veel gehak,
ik hou van rolpens en van varkenscoteletten,
ik hou van koffie met veel suiker en gebak,
ik hou van pudding en van warreme kroketten. 
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure,
ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.


En zonder taartjes is het leven veel te grau
en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw,
je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig. 
En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke,
ik ga m'n leve niet met rauwe groente werken.


An mijn lijf geen dijeet, ik blijf ete wat ik eet en ik doe niet aan de lijn, al weeg ik tweehonderd pond. Ik zeg maar: ete is gezond, ik lus geen kropsla met azijn. U moet maar denke, net als ik: dan maar dik, dan maar dik, dan maar dik.


Annie M.G. Schmidt.  1911 - 1995
Uit: Tot hier toe. Querido 1986

Sven.

Als die dan met zijn lieve puppy-ogen bij PenW zit, is die toch wel best weer wel leuk.

Sommigen vinden hem arrogant, maar als zijn stem dan weer overslaat, vind ik hem gewoon schattig.

Zijn zelfverzekerheid gaat bijna nonchalant klinken.

Ik vind het altijd jammer als ik bedenk dat het litteken op zijn wang door een schuifpui komt en niet een gaaf schaatsverhaal is.

Als hij er een seizoen uitgaat, is dat misschien net lang genoeg tot de dr. Bibber-regel is afgeschaft. Dan kan hij volgend jaar weer gewoon die mooie lange klappen maken.

Als Sven schaatst, heb ik altijd een -Haha, wij zijn Nederlanders en wij zijn de beste-gevoel.

Pas droomde ik nog over Gerard Kemkers die met zijn indringende blik en zijn handen richting de binnenbaan wees. Het last-minute stapje over de pion naar de binnenbaan ging in slow-motion door mijn onderbewustzijn. Badend in het zweet werd ik wakker.

Ik vind hem toch leuker in zijn (strakke) schaatspak.

Ga maar weer snel schaatsen Sven.

meisjesmeisje.

Sluit me op. Besmet me met de bof. Gooi me in een isolatiecel (met tv) en ik vermaak me wel. I [HARTJE] Gilmore Girls. Ik heb nu vijf van de zeven dvd-boxen en spaar nog voor de laatste twee (seizoen vijf en zes, voor de vrijgevige mens;)). Ik zou hier hele dagen mee kunnen vullen. Heerlijk. Het is gewoon grappig! Kijk zelf het filmpje maar ;) Oja, en als ik later groot ben, wil ik Lorelai worden. Alleen dan zonder tienermoederschap natuurlijk ;) Maar gelukkig ben ik over 3 maanden al geen tiener meer.

i love pretty things.

Zo, hier ben ik een tijd niet geweest. Echt heel saai, maar ik was druk bezig met een nieuwe schoolweek. Nieuw blok = nieuwe vakken = nieuwe kansen!

Het volgend blok staat helemaal in het teken van: vormgeving. Waar we de vorige periode ons 100% richtten op inhoud en tekst, nu staat alles in het teken van uiterlijk. Hoe ziet het eruit, hoe maak je een foto, welke kleuren gebruik je? Etc.

Dat wordt dus vele uren nerden met InDesign en Photoshop. Ik vind het wel leuk :) Dit blog moet ook nog een keer een grote beurt krijgen, wat lay-out en vormgeving betreft. Misschien leer ik wel wat op school wat ik ook hier kan gebruiken. Ik houd sowieso altijd wel van mooie foto's en afbeeldingen. Dit blog post vaak mooie foto's of/en teksten en daar haal ik af en toe nog wel eens wat van af :)

Gewoon om te verzamelen, soms voor een achtergrond van het een of ander (m'n bureaublad, hyves, twitter of dit blog). Ik vind dat leuk :) Ik wilde wel eens dat ik dat soort foto's kon maken. Gelukkig krijgen we nu ook fotojournalistiek, dus ik hoop dat ik daar wat van op kan pikken!

Een blokje leskrijgen in 'mooiheid' dus :) Best leuk en interessant. Vooral omdat het zo subjectief is.
Maargoed, nu ga ik weer lekker naast mijn mooie ;) vriendje zitten.

Xx

Mooi liedje.

WC-humor

Dit is waarom ik elke keer weer met plezier op de wc zit.

Want daar hangt onze loesjekalender dus.. (Om misverstanden te voorkomen.) 

Ze (of de 100 andere kerels die Loesje eigenlijk bedenken) is gewoon grappig :)

Ik wilde dat ik dat soort dingen kon verzinnen.

Maar dat kan ik niet, dus ik zet de loesjespreuken dan maar zo op m'n blog.

Alleen de échte leuke dan.

En deze vond ik leuk!

kuskus Rianne

I spend it all quicker than a kickstart

'Gefeliciteerd! U bent geselecteerd om kans te maken op 1 van de 500 plaatsen in de Miljoenenjacht-studio.'

Elk ander willekeurig persoon met een minimum aantal hersencellen zou de envelop niet eens openmaken, maar gelijk verscheuren en laten verdwijnen in de prullebak. Ik niet. Ik heb hem open gemaakt en nu ligt de brief verleidelijk naast me. Te wachten tot ik die code ga invoeren. Dat doe ik natuurlijk niet, want ik weet dat je dan je telefoonnummer moet invullen en dat kan alleen maar leiden tot ergenis en ongeluk.

Waarom ik weet dat je je telefoonnummer moet invullen? Omdat ik bij de vorige brief tot die stap ben gekomen. I know, pathetic. Maar ik ben nu eenmaal die persoon die vatbaar is voor dat soort reclame. Ik kan een zak chocoladekruidnoten niet weerstaan als hij zo verleidelijk en heerlijk op me ligt te wachten terwijl ik mijn 'normale' boodschappen afreken. Die belandt gewoon op de kassaband.

En die aanbiedingen die bij elke drogist op de kassatafels (hoe noem je die?) liggen, van die mascara's van 1 euro of een batterijen-lipgloss-dubbelaanbieding, gooi ik er ook altijd maar bij. Wat dat betreft ben ik een zwak persoon. Maargoed, gelukkig heb ik genoeg verstand om te weten dat reageren op een brief van de Nationale Postcode Loterij wel het allerdomste is wat je kan doen, dus hij wordt verscheurd, as we speak.

Iets wat ik dan wel weer goed kan, is het afwimpelen van enquete-mensen of goededoelen-bedelaars. (Ik weet even de goede woorden er niet voor.) De gebruikelijke 'nee ik heb geen tijd' of 'sorry, niet geinteresseerd' excuses vliegen dan weer zo m'n mond uit. Ook slecht, maarja soms heb je ook gewoon geen tijd! of interesse.. Ik ga die lieve WNF-meisjes ook geen tijd verspillen met mij overhalen om te gaan storten voor de bijna-uitgestorven savannesprinkhaan. Daar geef ik gewoon geen geld voor. En ik heb ook geen tijd voor Groen-Links enthousiasten. Sorry, maar kom dan met iets zinnigs. Ik wil best even tijd maken voor een vergelijkend warenonderzoekje. Welke chocola vindt u het lekkerst? Zoiets ;)

Anyway, ik ben dus een makkelijke prooi voor huis-aan-huis- en aan-de-kassareclame. Om nog maar niet te praten over belspelletjes. Ik heb één keer op het punt gestaan om te bellen, maar gelukkig kwam toen het gezonde verstand weer boven drijven. Sowieso was het een verschrikking voor de televisie, dus ben blij dat die niet meer terugkomen. Ik ga even boodschapjes doen en alle verleidingen weerstaan!

xx Rianne

I say: Go, go, go.

Na het zien van '3 op reis' hebben de vlinders even plaatsgemaakt voor reiskriebels.Met jaloezie keek ik hoe Nicolette op kosten van BNN met de trein Europa doorreisde. Ze ging met de Orient-Express van Londen naar Istanbul en kwam zo langs allemaal super toffe steden. Dat wil ik ook..

Zomer 2009 ben ik al met Jaedy en Astrid met de trein op reis in Italie geweest, ook super gaaf. Lekker backpackend cultuur en mooie mannen kijken en lekker veel ijsjes eten :) Dat zag er ongeveer zo uit:



(Net op het punt om in de trein richting Zwitersland (en daarna huis) te stappen. Hmm, wat was ik lekker bruin)

Maar nu wil ik gewoon verder. De Orient-Express gaat van Londen naar Istanbul. Best ver een ook een beetje duur (meer dan 1000 pond per ticket). Ik houd me trouwens graag aanbevolen voor tips en manieren hoe het goedkoper kan.. (A) Maar hoe dan ook, ik wil dat ook doen.

Lekker veel zien, stad in stad uit, dingen bezoeken, mensen kijken, cultuur opsnuiven, het liefst wil ik nu weg.. Het hoeft ook niet persé een stad ver weg te zijn. Ik ben nog nooit in Berlijn geweest. Of Parijs, of Londen. Er is nog zoveel te zien en ik kan nu al niet kiezen!

Anyway, conclusie van het verhaal: Rianne wil op reis. Lekker stedentrippen door Europa. Wie sponsort mij? :P Hihi, neehoor. Ik heb in ieder geval een goede motivatie om te werken. Iets waar ook de aankomende week volop mee wordt gevuld, dus dat komt goed uit!

Oja, en nog even een helder moment. Ik studeer Journalistiek, wil graag werken bij de tv en hou van reizen. Ik zie daar wel een geschikte vacature voor.. Die Patrick Lodiers vind ik toch beter op z'n plek in z'n BNN-kantoor, dus die plek neem ik graag in! Ik ben beschikbaar (A).

kuskus! Rianne.

No place like home..

Je voelt je thuis als..

.. er weer lekker koffie voor me wordt gezet door m'n lieve broertje.
.. m'n moeder al vanaf acht uur met een dekentje op de bank ligt (te snurken).
.. mijn voeten bevroren zijn, omdat we 'niet onnodig mogen stoken'.
.. we met de hele fam. Expeditie Robinson kijken en m'n moeder op het eind wakker wordt en vraagt: 'Wie is er nu uit?'
.. donderdag-patatdag nog steeds in ere wordt gehouden.
.. mijn mama toch speciaal voor mij dan een maaltijdsalade haalt.
.. de detective gewoon uitgaat omdat Studio Sport is :)
.. we allemaal schreeuwend wegzappen bij het fragment van 'de wissel' van Sven Kramer tijdens de grote Bijbelquiz.
.. we in een scheur liggen om dit filmpje.

Maar nu ga ik m'n bedje in, want anders ontdooien m'n voeten nooit meer! (en dat vindt vriendje niet leuk)

Xx!

Wie heeft er een toekomst voor mij?

Ik ben officieel doomed. Volgens GeenStijl althans. Als ik over drie jaar (hopelijk) ben afgestudeerd, zijn er geen banen voor mij. Nou, nou wat een nieuws. Alsof we dat zelf nog niet wisten. Natuurlijk is er geen werk. Niemand koopt de krant, media bezuinigen op actualiteitenprogramma's en de opleiding Journalistiek is nog nooit zo gewild geweest. You do the math.

Het eerste wat leraren vertellen aan de SvJ-studenten is: 'Jullie volgen een opleiding voor iets, waarvoor je eigenlijk geen opleiding nodig hebt'. Daar zit wel wat in, denk ik. Er zijn zoveel mensen die geen journalistiek hebben gestudeerd, maar toch in de journalistiek terecht zijn gekomen. Soms weet ik ook niet waarom ik het doe, maar het is gewoon leuk! Vandaag heb ik het vak deadline gehaald (met een 7, danku) en daarmee ook goedkeuring voor stage gekregen. Ik ben blij :)

Het blijft gewoon een kwestie van je best blijven doen en hopen dat je opvalt en mag blijven hangen. Maar is dat niet bij meer beroepen zo? Nouja, als het echt niets wordt heb ik altijd nog het voordeel dat ik vrouw ben. Ik kan altijd nog huis/oppas/voorlees-moeder worden ;)

Xx Rianne

Poging #3

Dit is het de derde weblog die ik start in mijn 19 jaar en 9 maanden oude leven. Het begint al goed, want ik moest na 5 seconden al op gaan zoeken of het nu HET blog of DE blog was. Achja, liever goed opgezocht dan verkeerd geschreven op het internet toch? O, nu ik wat beter research heb gedaan, zie ik dat het allebei mag: het én de. Laten we opnieuw beginnen.

Welkom op het/de derde weblog dat/die ik ga proberen levende te houden. De vorige twee zijn gesneuveld, maar vast nog wel ergens op internet te vinden. Beide natuurlijk vol spelfouten en slechte zinsopbouw. Dat mag ik nu zeggen, omdat ik op de School voor Journalistiek zit en daarom weet ik nu hoe je wel goed moet schrijven. Ahum, ik hoop dat u het sarcasme tussen de regels door kan lezen.

Toch streef ik naar een foutloos geschreven blog, dus dat worden zware tijden voor de Van Dale online.. Verder zal dit een verre van journalistiek blog worden. Ik heb het niet voor niets RianneSCrapboek genoemd. U kunt het op twee manieren bekijken: Rianne Scrapbook, oftewel: een blog om lekker op te kliederen. Tekst, filmpjes, foto's, gedachtes, feitjes, songteksten, u begrijpt het wel. De tweede mogelijkheid: Riannes Crapbook. Onzin mag dus ook. (Heb ik me toch mooi ingedekt ;)!)

Het moet vooral een blog worden waar ik al mijn onzinnige gedachtes mee de digitale wereld in kan spuien, dus wees gewaarschuwd. Dit betekent natuurlijk niet dat ik het niet leuk vind als je het leest of reageert. Dat vind ik namelijk heel leuk! Niets is beter dan kritiek, discussie of misplaatste complimentjes ;).

Als ik ooit nog eens de tijd en zin vind om me te verdiepen in de technische snufjes van een blog, zullen er meer leuke linkjes en ditjes en datjes op komen, maar daar heb ik nu nog geen zin in.

Tot het volgende berichtje!
Tjuus, Rianne