Toen ik nog een lief, klein meisje was.
Stopte m'n vader me altijd in.
Ik wist dat hij me dan altijd voorlas,
helemaal vanaf het begin.
Een schrijfster was mijn favoriet.
Die schreef over twee kinderen.
Het was mevrouw Annie M.G. Schmidt.
Herhaling kon me echt niet hinderen.
Nu ik oud en groot ben,
vind ik haar versjes nog steeds erg grappig
Daarom is het dat ik jullie er mee verwen,
ook al is dit gedichtje heel zoetsappig.
xx Rianne
Dan Maar Dik
Ik hou van aardappels en sju met veel gehak,
ik hou van rolpens en van varkenscoteletten,
ik hou van koffie met veel suiker en gebak,
ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure,
ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.
En zonder taartjes is het leven veel te grau
en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw,
je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig.
En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke,
ik ga m'n leve niet met rauwe groente werken.
An mijn lijf geen dijeet, ik blijf ete wat ik eet en ik doe niet aan de lijn, al weeg ik tweehonderd pond. Ik zeg maar: ete is gezond, ik lus geen kropsla met azijn. U moet maar denke, net als ik: dan maar dik, dan maar dik, dan maar dik.
Annie M.G. Schmidt. 1911 - 1995
Uit: Tot hier toe. Querido 1986
Geen opmerkingen:
Een reactie posten